Trage Tocht Lhee
21 kilometer dwalen over het Dwingelderveld
De Trage Tocht Lhee loopt vanuit het dorp Lhee over boerenlandpaden, door het bos en dwars over het Dwingelderveld. Gewoon een heerlijk afwisselende wandeling. En met een beetje geluk sta je plotseling oog in oog met de Drentse heideschapen op de Dwingeloosche Heide.
Buurtschap Lhee
Lhee is een buurtschap in de gemeente Westerveld, in de provincie Drenthe. Het ligt onder de rook van Dwingeloo aan de noordrand van het Nationaal Park Dwingelderveld.
Wij staan met onze KampeerKoets op camperparc Stee in Lhee. Een mooie camperplaats vlakbij Lhee en Dwingeloo. Vandaar start ik de Trage Tocht Lhee. Het officiële startpunt in Lhee laat ik voor wat het is en ik neem de eerste afslag naar de route.
De eerste kilometer vanuit Lhee loopt over gewoon asfalt. Daarna wandel ik zo’n 3 kilometer over onverharde zandpaden en -wegen tussen de velden. Weiland en akkerland wisselen elkaar af. Wat een rust en ruimte om me heen.
Herfst in aantocht
Het bos van het Dwingelderzand komt in zicht en ik laat het boerenland achter me. Ik volg mooie bospaden. De herfst is overduidelijk in aantocht en de kastanjes liggen er voor het oprapen. Overal spot ik paddenstoelen en de bomen krijgen langzaam en zeker meer kleur.
Een vreemde vogel in het bos
Op het Anserpad komt er in de verte een echte oldtimer over het fietspad aanrijden. Ik zwaai naar de mensen in de auto en zij zwaaien en toeteren gezellig terug. Wat leuk, dat verwacht je niet midden in het bos.
De Dwingeloosche Heide
Kort daarna wandel ik de Dwingeloosche Heide op. Helaas is de heide inmiddels overal uitgebloeid. Het pad slingert over de uitgestrekte heide en ik kijk kilometers ver vooruit. Wat een ruimte: geen gebouwen, geen torens en geen horizonvervuiling. Gewoon genieten van de rust, stilte en het eindeloze uitzicht.
Honderd jaar geleden was bijna heel Drenthe één grote heidevlakte. Die tijd is voorbij: van die overgebleven heide vormt de Dwingeloosche Heide samen met de Benderse Heide en de Kraloër Heide het grootste natte heideveld van Europa. In het gebied liggen diverse vennen en plassen.
Het kan er behoorlijk nat zijn. Nu is het vooral overal droog. Voor mij geen natte voeten.
Over de Grote Esweg wandel ik langs de rand van de heide over het fietspad. Ook al loop ik over het fietspad, het is een mooi stuk. Aan de ene kant een dubbele rij bomen met daarachter de heide. Aan de andere kant boerenland en koeien.
Een dag later blijkt dat ik niet goed heb opgelet. We fietsen samen over hetzelfde fietspad en dan zie ik dat er links van de bomen gewoon een wandelpad loopt. Dat heb ik even helemaal gemist.
Drie kilometer rechtdoor
Aan het einde van het fietspad sla ik linksaf, de heide op. Drie kilometer zandpad ligt voor me. Het wandelpad is kaarsrecht en lijkt wel oneindig. Af en toe staan er een paar bomen langs het pad. Tot ongeveer op de helft loopt er een fietspad naast en heb ik gezelschap van passerende fietsers. Daarna voel ik me alleen op de wereld.
Een kudde Drentse heideschapen
In de verte zie ik de schaapsherder met z'n Drentse heideschapen aan het werk. Ze zijn te ver bij mij vandaan om ze op de foto te zetten. De schapen zorgen ervoor dat het landschap open blijft. Zo te zien, doen ze hun werk uitstekend.
Jammer dat ik er niet dichterbij kan komen.
Het einde van de drie kilometer komt langzaam dichterbij. Eerlijk gezegd valt het me helemaal niet tegen; stiekem vind ik het zelfs best leuk. Een mooi stuk om even flink door te stappen, met het verstand op nul en blik op oneindig.
Let op: op zonnige en hete zomerdagen loop je dit hele stuk in de volle zon. Er is nauwelijks schaduw. En dan is drie kilometer best lang.
Bessen met een kater
Ik laat de heidevelden links liggen en wandel richting de Jeneverbes struwelen. De jeneverbesstruiken in Lheebroekerzand op het Dwingelderveld zijn misschien wel de oudste van Nederland. Het is een wettelijk beschermde struik in Nederland. De conifeer staat op de rode lijst van bedreigde plantensoorten. De bessen zijn de belangrijkste smaakmaker van . . . jawel, de jenever!
Als er één schaap . . .
Als ik van het pad af loop om een mooie paddenstoel op de foto te zetten hoor ik het geluid van vrolijk klingelende bellen dat steeds dichterbij komt. Al snel kruist de schaapskudde mijn pad, op weg naar de schaapskooi. Wat leuk, ineens lopen alle schapen om me heen.
Uit het niets klinkt een schreeuw van de schaapsherder over de heide en rennen er twee honden om de kudde. De honden houden alle schapen netjes bij elkaar. Wat een spektakel! Tja, als er één schaap over de dam is . . .
Supergaaf om dit van zo dichtbij mee te maken. Precies dit soort onvoorspelbare momenten maken een wandeling extra leuk.
Het Smitsveen, een ven met een verhaal
Ik passeer de grafheuvels en loop naar het Smitsveen en dat is niet zomaar een ven. Het is een pingoruïne, een overblijfsel uit de ijstijd. Oké een pingoruïne: een woord dat je niet zo vaak hoort.
Om een lang verhaal kort te maken: zo'n 15.000 jaar geleden lag er een ijsheuvel op deze plek, oftewel een pingo. Het ijs smolt en er bleef een diepe kuil achter die zich vulde met water en zo ontstond het Smitsveen.
Familiepad Noordenveld
Ik wandel lekker en heb inmiddels ruim 14 kilometer in de benen. Ter plekke besluit ik er nog een extra ommetje aan vast te plakken over de vlonders van het familiepad. Tijdens mijn knopenrondje door het Lheederzand wandelde ik er ook en ik vond het een mooi stuk. Het familiepad is geschikt voor de hele familie: het is rolstoeltoegankelijk en kindvriendelijk.
Nu valt het een beetje tegen. De vennen staan grotendeels droog en daardoor leeft het er gelijk een stuk minder. Evengoed heb ik geen spijt van mijn extra rondje: bijna drie kilometer op de teller erbij!
Paddenstoelenparade
Het laatste stuk van de route loopt door het bos, over glooiende bospaden. Ook nu spot ik de ene paddenstoel na de andere. Zo leuk! Mijn favoriet blijft toch wel de vliegenzwam: rood met witte stippen.
Het laatste stuk in Lhee loopt langs een aantal historische boerderijen, die verspreid liggen in en rond het dorp. Ik heb er geen gewone rijtjeshuizen gezien. Een mooie plek om te wonen maar voor een rasechte Randstedeling veel te rustig.
Ik wandel nu wel langs het officiële startpunt, dat uiteraard ook het eindpunt van de route is.
Trage Tocht Lhee: Drenthe op z’n mooist!
De Trage Tocht Lhee is een afwisselende route met een mooie mix van bos, heide en boerenland. De route blijft verrassen en verveelt geen moment. Het hoogtepunt was voor mij dat ik oog en oog stond met de Drentse heideschapen.
Met het extra rondje over het Familiepad én de aanloop vanaf de camperplaats staat de teller uiteindelijk op 21 hele kilometers!
De Trage Tocht Lhee is gewoon een fijne wandeling en absoluut een aanrader!
Foto's van de route
Onze wandeling in het kort
• praktisch • persoonlijk • zoals wij hem liepen •
Bewaar dit bericht
Wil je dit blog later rustig teruglezen? Vul je e-mail adres in en ontvang de link direct in je inbox. Wij slaan je e-mail adres NIET op.
Meer wandelplezier
« Vorig bericht
Kort en Prachtig rondje Harmelen
-8 kilometer: kort, krachtig en verrassend-
