Wandelen in natuurgebied Wijboschbroek
14 kilometer struinen tussen de populieren
Op weg naar de camperplaats zie ik het al: wat een mooie omgeving om te wandelen. Ik kies voor de Wijboschbroek-tocht: een wandelroute van 14 kilometer door het buitengebied van Schijndel, langs eindeloze populierenlanen en over natte struinpaden.
Met onze KampeerKoets staan we op camperplaats Weibos in het Brabantse Schijndel. Zoals altijd staat wandelen hoog op ons to-do lijstje als we op pad zijn met de camper. De Wijboschbroek-tocht is 14 kilometer lang en loopt direct langs de camperplaats. Ideaal!
Ik download de routebeschrijving op Klik, Print en Wandel. Vanaf de camperplaats wandel ik in tien minuten naar het officiële startpunt bij de voormalige kerk in de Kerkstraat. Al snel laat ik de bebouwde kom achter me en loop ik in het buitengebied ten noorden van Schijndel.
Populaire populieren
Het eerste onverharde pad is een landweg met aan weerszijden hoge populieren. De populier is hier populair: het is de meest voorkomende boom in deze omgeving.
Het populierenhout werd vroeger gebruikt voor het maken van klompen. Eind negentiende en begin twintigste eeuw werden er in de omgeving van Schijndel volop populieren aangeplant. Genoeg bomen voor zo’n zes miljoen klompen.
Natuurgebied Wijboschbroek
Het Wijboschbroek ligt ten noorden van Schijndel, Noord-Brabant. Oorspronkelijk was het een moerasachtig broekbos. De naam zegt het al: een broekbos is een nat bos.
Het eerste deel van mijn wandeling loopt door een oud bos vol leuke, struinpaden. Heerlijk om even lekker te dwalen! Nat is het er zeker en ik denk dat het mede komt door de regen van afgelopen nacht. Her en der liggen flinke plassen op het pad. Gegarandeerd natte en vieze schoenen dit keer.
Verdwalen op het rechte pad
Na de slingerende bospaden volgen een aantal rechte graspaden. Ze lijken allemaal op elkaar. Ik lees in de routebeschrijving dat ik na circa 150 meter rechtsaf moet, ter hoogte van een SBB routepaaltje met oranje-wit bordje. Hoe duidelijk is dit? Evengoed mis ik het paaltje en loop ik het pad ongemerkt voorbij.
Aan de routebeschrijving ligt het niet, die is helemaal correct. Omdat ik rechtsaf moet, zoek ik het paaltje ook aan de rechterkant. Fout! Pas als ik terugloop zie ik het onopvallende paaltje staan aan de andere kant van het pad. Het is een schrale troost dat het oranje-witte bordje aan de achterkant zit en vanuit mijn richting niet te zien was.
De A50 laat van zich horen
Helemaal stil is het Wijboschbroek niet. Ik hoor luid en duidelijk dat ik langzaam maar zeker dichterbij drukke verkeerswegen in de buurt kom. Het natuurgebied ligt precies in de hoek waar de snelweg A50 en de provinciale weg N279 elkaar kruisen. Het geluid van de drukke wegen is duidelijk hoorbaar.
Dan volgt een stuk over de Achterdijk en kaarsrechte populierenlanen. Als ik eerlijk ben, vind ik dit het minst interessante deel van de route. Populieren en nóg eens populieren: ze kunnen me simpelweg niet langer bekoren. Evengoed levert het mooie plaatjes op.
Om de moed erin te houden, vermaak ik mezelf met het fotograferen van paddenstoelen. Daar krijg ik nooit genoeg van.
De schaapskooi van Schijndel
Met een omweg wandel ik naar de schaapskooi. Voor 't eerst heb ik het gevoel dat ik even terug ben in de bewoonde wereld. Het is druk bij de schaapskooi. De schapen lopen er in de wei en er zijn volop vrijwilligers aan het werk in de tuinen.
De Smaldonk
Na mijn bezoekje aan de schaapskooi vervolg ik de route over het boerenland van natuurgebied De Smaldonk, tussen Schijndel en het Wijboschbroek. Het is een kleinschalig cultuurlandschap met akkers en hooilandjes, populieren, gemengde bosjes en een rijke flora en fauna. Het oogt hier veel landelijker - en daardoor meteen ook vriendelijker.
Het pad loopt langs het voedselbos van Schijndel. Op de kaart zie ik dat ik ook dóór het voedselbos kan lopen in plaats van erlangs. Dat lijkt mij leuker. En dat is het ook, hoewel het er erg nat en zompig is. Ook in het voedselbos is het herfst en de planten staan er troosteloos bij.
Helaas, er valt niets te halen. Voor mij geen gratis tussendoortje 😉.
Pauze zonder picknicktafel
Volgens de routebeschrijving buigt het volgende pad naar links met verderop aan m'n linkerhand een picknicktafel. Een mooi moment voor een korte pauze . . . totdat ik de picknicktafel zie. Er is inmiddels zo weinig van over dat comfortabel lunchen er niet in zit. Er zit niets anders op dan mijn broodjes al wandelen te verorberen.
De route is nu interessanter dan een paar kilometer geleden. Ik wandel op de rand van bos en boerenland, een combinatie die ik altijd leuk vind. Weiland, akkerland en af en toe een klein bosperceel. En ook hier voeren de populieren de boventoon.
Het laatste deel van de route loopt over rustige, particuliere paden en veldwegen. Soms niet meer dan een karrespoor. Na een leuke eindsprint zitten de 14 kilometers erop en ben ik terug bij de camperplaats. Wat een luxe om thuis te komen in onze eigen KampeerKoets.
De Wijboschbroek-tocht
De Wijboschbroek-tocht is een heerlijk groene wandeling die grotendeels over onverharde paden loopt. Tja, je moet soms even doorbijten op de wat eentonige en luidruchtigere stukken.
Eerlijk is eerlijk: het ene bos is het andere niet. Het is geen bos met kronkelpaadjes, afgewisseld met statige bomenlanen. Het is meer een 'nieuwbouwbos' met rechte paden die elkaar haaks kruisen. En ook dat heeft zijn charme, zelfs met de populieren.
Oké, geen sprookjesbos dit keer. Maar al met al wel een wandeling om met een grote glimlach op terug te kijken.
Nog even nagenieten
Onze wandeling in het kort
• praktisch • persoonlijk • zoals wij hem liepen •
Bewaar dit bericht
Wil je dit blog later rustig teruglezen? Vul je e-mail adres in en ontvang de link direct in je inbox. Wij slaan je e-mail adres NIET op.
Meer wandelplezier
« Vorig bericht
Trage Tocht Lhee: dwalen over het Dwingelderveld
-21 kilometer • Bos, heide en Drentse heideschapen-
