Klompenpad het Speuldepad is een prachtige wandelroute van 17 kilometer vanuit het stadje Staverden. De route is grotendeels onverhard en voert door uitgestrekte bossen, over stille heidevelden en het statige Landgoed Staverden. Onderweg hoop ik een glimp op te vangen van de beroemde witte pauwen die er rondlopen . . .

Wij staan met onze KampeerKoets op Camperpark Speuld in Speuld, bij Ermelo. Op slechts enkele honderden meters van de camperplaats loopt klompenpad het Speuldepad. Voor mij is dit dan ook de ideale plek om deze klompenpadwandeling te starten. Het officiële startpunt ligt op de parkeerplaats van Landgoed Staverden en vanaf het camperpark wandel je daar in ongeveer 7,5 kilometer naartoe.

Speuld

Speuld is een kleine agrarische buurtschap in de gemeente Ermelo. Op Wikipedia lees ik dat Speuld aan alle kanten omringd wordt door prachtige natuurgebieden. In het noordwesten ligt de Ermelosche Heide, in het westen het Speulderbos en in het zuiden en oosten het Speulderveld. In noordoostelijke richting liggen de landgoederen Staverden en Leuvenum.

Tijdens mijn wandeling over het Speuldepad kom ik langs al deze hotspots in de omgeving.

Houtdorper- en Speulderveld

Na anderhalve kilometer bereik ik het Houtdorper- en Speulderveld. Dit uitgestrekte heidegebied is gevormd in de voorlaatste IJstijd. Er zijn lichte hoogteverschillen en er liggen nog grafheuvels uit een ver verleden.

Ik wandel over de onverharde paden, die grotendeels langs een verhard fietspad lopen.

In de verte zie ik de schaapsherder aan het werk met zijn kudde. Sinds mei van dit jaar begrazen zo’n 250 schapen het Speulderveld. De herder krijgt daarbij hulp van een herdershond, twee waarschuwingshonden en enkele geiten. De waarschuwingshonden beschermen de kudde tegen roofdieren en houden nieuwsgierige wandelaars op afstand.

Ik blijf op gepast afstand van de schapen en dat is net zo heel moeilijk. Ze lopen ver de heide op en daar kom ik niet. Even verderop staan bijenkasten. Ook daar blijf ik met plezier ver uit de buurt.

Op een kruispunt van paden trekt een informatiebord mijn aandacht. Het blijkt dat er links van mij een paar grafheuvels liggen. En inderdaad: ik zie een paar bulten. Zonder het bord zou ik nooit hebben geweten dat het om grafheuvels gaat: normaal loop ik er achteloos aan voorbij. Op zich is het geen speciale plek om lang bij stil te staan maar het idee dat er al eeuwenlang mensen begraven liggen, maakt het wel bijzonder.

De Koningsweg

Via de Koningsweg wandel ik verder. Het is een lange, kaasrechte zandweg die dwars over de heide loopt. Deze oude jachtweg stamt uit de tijd van Prins Willem III.

Aan het einde van de Koningsweg steek ik voor de eerste keer de drukke Flevoweg over. Er volgt een afwisselend stuk over de slingerende landwegen en strakke lanen van Landgoed Staverden. Onderweg passeer ik de Staverdense Beek. Het is er mooi wandelen tussen oude boerderijen en weidse landerijen.

Staverden-City

Ik merk nauwelijks dat ik het landelijke Staverden binnenwandel. Het gehucht heeft sinds 1298 stadsrechten en is met ongeveer 50 inwoners de allerkleinste stad van Nederland en zelfs de Benelux. Op deze zonnige zondag is daar weinig van te merken: het aantal mensen in de stad is meer dan vervijfvoudigd. Wandelaars en toeristen zorgen er voor een gezellige drukte.

Op de parkeerplaats bij het landhuis wandel ik langs het officiële startpunt van het Speuldepad.

Landgoed Staverden

Landgoed Staverden vormt het kloppende hart van Staverden. Het bestaat uit een kasteelachtig landhuis, een koetshuis, een watermolen, boerderijen, een oranjerie en een prachtig park. Ik wandel een mooie ronde door het park over slingerende tuinpaden.

De witte pauwen burcht

Al sinds 1400 worden er witte pauwen gehouden op het landgoed. Deze eeuwenoude traditie leverde het landgoed de bijnaam 'de witte pauwenburcht' op.

Destijds kwam het landgoed in handen van verschillende adellijke leenheren. Zij hadden de verplichting om witte pauwenveren te leveren, om de helm van de hertog te versieren. Deze traditie leeft nog steeds voort. Tegenwoordig krijgt de Commissaris van de Koningin de witte pauwenveren aangeboden.

Ik hoop de witte pauwen in volle glorie te bewonderen maar ze lopen aan de andere kant van de volière en ze pronken bepaald niet met hun veren. Er valt helaas weinig van ze te zien. Alleen in de tuin van het landgoed pronkt een standbeeld van een witte pauw.

Landgoed Leuvenum

Ik laat het landgoed achter me en al snel merk ik niets meer van de drukte. Op weg naar Landgoed Leuvenum is het weer heerlijk rustig op de paden. Landgoed Leuvenum grenst aan landgoed Staverden.

Ik passeer bijna ongemerkt Huize Leuvenum. Het landhuis is niet toegankelijk en ligt verscholen tussen de bomen. Ik spot nog net het bijzondere koepeltorentje.

Ineens sta ik in de achtertuin van restaurant De Zwarte Boer. Het Speuldepad loopt gewoon over het terras van het restaurant. Deze pauzeplek komt voor mij op een mooi moment want na ongeveer 11 kilometer wandelen ben ik wel aan een versnapering toe. Op het terras geniet ik van een lekker stuk appeltaart, uiteraard met een flinke dot slagroom.

Na deze korte pauze volgt ongeveer een kilometer over een verhard fietspad. Niet het spectaculairste deel van de route en zeker geen straf. Gelukkig maken de volgende onverharde zandpaden langs de heidevelden alles goed

Met de zandpadgarantie zit het wel goed op het Speuldepad. En nee, het is niet eens een Trage Tocht😉

De Ermelose heide

Voor de tweede keer steek ik de Flevoweg over en loop ik de Ermelose heide op. Wat is dit mooi. Ik geniet met volle teugen van alles om me heen.

Het zandpad slingert langs de rand van de heide en ik kijk uit over de over de uitgebloeide heide. Hoe mooi moet het wel niet zijn als de heide in volle bloei staat?

Het Speulderbos

De laatste hotspot op de route is het Speulderbos, een van de oudste en meest bijzondere bossen van Nederland. Het staat vooral bekend om de ‘dansende bomen’: grillige eiken en beuken die met hun kronkelende stammen voor een bijzondere sfeer zorgen.

Vroeger werden de lange, rechte bomen gekapt voor de bouw. De kromme en lelijke bomen bleven staan – en dat zijn nu juist die beroemde dansende bomen.

Ik vermoed dat er dieper in het bos nog meer dansende bomen staan – en dat ze daar misschien net iets fanatieker dansen. Evengoed heb ik een mooi voorproefje gekregen van de sfeer in het Speulderbos. Jammer genoeg zie je dat niet op mijn foto’s.

Vanuit het bos wandel ik een laatste stuk terug naar de camperplaats. In de verte zie ik onze KampeerKoets al staan.

Wandelen op het Speuldepad

Het Speuldepad heeft me verrast. Gewoon een klompenpad zoals een klompenpad hoort te zijn: veel onverharde paden, mooie natuur en volop wandelplezier.

Het is een prachtige wandeling op de grens van bos, heide en boerenland. Wandelingen zoals deze vervelen nooit.

De leukste foto's van het Speuldepad

Route informatie

 

Meer wandelplezier

Trage Tocht Elspeet

Meulunterenpad

Trage Tocht Vierhouten

Schrijf een reactie

Laat een reactie achter

Naam

E-mail

Naam

Privacy  Jawel, ik geef toestemming mijn gegevens te verwerken conform de privacyverklaring.

Pesten