Wandelroute E4 in het Mullerthal
Wandelen op zijn mooist in Klein Zwitserland
De wandelroute E4 in het Mullerthal is een prachtige wandeling vanuit Echternach, met spectaculaire rotsen, fraaie bospaden en grandioze uitzichten. Ons absolute hoogtepunt is de Wollefsschlucht, een imposante rotsspleet waar het wandelpad doorheen slingert.
Echternach, het hart van de regio Mullerthal
Onze wandeling start in Echternach, het oudste stadje van Luxemburg. Echternach ligt aan de rivier de Sûre (Duits: Sauer) in het hart van de Mullerthal regio, ook wel Klein Zwitserland genoemd.
In de regio vind je volop wandelpaden, met als absolute highlight de Mullerthal Trail. Deze gemarkeerde meerdaagse wandelroute is 112 kilometer lang en verdeeld in drie lussen van 36 tot 38 kilometer.
Daarnaast zijn er in verschillende dorpen in de Mullerthal-regio korte plaatselijk rondes uitgezet. Deze routes volgen deels de Mullerthal Trail en zijn goed gemarkeerd. Daardoor zijn ze prima te doen voor de gemiddelde wandelaar. Superleuk voor een dagje wandelplezier én om een eerste indruk te krijgen van deze prachtige regio.
Lokale wandelroute E4
Wij kiezen voor de lokale E4 wandelroute vanuit Echternach. De route is 11 kilometer lang en voert grotendeels door het bos.
Vanaf camping Wies-Neu in Dillingen fietsen we eerst bijna 12 kilometer langs de rivier de Sûre richting Echternach. Daar vinden we bij de Basiliek een plekje voor onze fietsen. De eerste markering is snel gevonden en het valt ons op dat er vanaf dit punt talloze wandelroutes starten. De keuze is reuze!
Op het marktplein raken we meteen het spoor bijster. Als we de pijlen volgen, blijven we hetzelfde rondje lopen over het plein. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Als we iets verder kijken dan onze neus lang is, vinden we de juiste route door de gezellige winkelstraat. We beloven onszelf na afloop een drankje op een van de vele terrasjes.
De eerste klim het dorp uit is meteen de steilste. Pfft, dat voel ik wel in m’n kuiten. De beloning is groot: bij Trooskneppchen worden we getrakteerd op een schitterend uitzicht over Echternach en de Sûre. De basiliek is een mooi herkenningspunt in het stadje.
We blijven stijgen over mooie bospaden met vele trappen. Het pad is overal ongelijk en er liggen veel stenen en keien. Vanaf de eerste minuut genieten we van de fraaie rotsformaties. De zwaarte van de route valt me enorm mee en mijn knieën houden zich prima staande.
De Wollefsschlucht - Gorges du Loup
Sneller dan verwacht zijn we bij de Wollefsschlucht. De Wolfskloof (in het Luxemburgs Wollefsschlucht, ook wel Gorges du Loup) is een diepe kloof met supersteile rotswanden van zo’n 50 meter hoog. De wanden staan bijna loodrecht omhoog en het wandelpad loopt er gewoon doorheen.
De kloof ligt op loopafstand van Echternach en we zien er veel ouders met kinderen rondstruinen. Het is een toeristische trekpleister van jewelste en er zijn dan ook veel wandelaars op de been.
John wandelt als eerste door de Wollefsschlucht en ik kijk op m’n gemak waar hij loopt. Mijn fototoestel draait overuren en ik krijg alvast een voorproefje van wat me te wachten staat: vooral veel trappen!
Als John uit het zicht verdwijnt, is het mijn beurt om door de Wollefsschlucht te klauteren. De kloof is net zo mooi als-ie lastig is. Honderden traptreden, overal ongelijk en hier en daar wat glad. Ik kijk goed uit waar ik mijn voeten neerzet, want ik ben zuinig op mijn onderdanen.
Wouw, wat is dit gaaf, ik ben helemaal blij. In de eerste plaats vanwege de prachtige omgeving. En in de tweede plaats vanwege mijn knieën: het lukt, ik wandel weer! Het voelt als een overwinning.
Tussen de imposante rotswanden voel ik me ineens erg klein en nietig. De hoge rotsen houden de zon vrijwel helemaal tegen, waardoor het er aangenaam koel en een beetje vochtig is. Op een hete dag als vandaag is dat helemaal niet erg.
Nadat we de Wollefsschlucht achter ons hebben gelaten keert de rust terug. De meeste wandelaars lopen de kortste route terug. Wij hebben nog een aantal mooie kilometers voor de boeg en we blijven ons verbazen over de indrukwekkende rotsen.
Voor ons zie ik een groep hikers in een smalle kloof verdwijnen en ga er nieuwsgierig achteraan. Helaas lopen ze net iets te snel voor me uit. Tussen de hoge rotswanden is het pikkedonker en zonder zaklantaarn ga ik niet verder.
Op ons gemak wandelen we verder. We volgen de markering en we slingeren kris kras door het bos. De route is uitstekend gemarkeerd en goed onderhouden. Verdwalen is zo goed als onmogelijk.
Evengoed mist John het volgende hoogtepunt.
Uitzichtpunt Geierslay
Zoals we al jarenlang gewend zijn loopt John ook nu weer net iets sneller voor me uit. Daardoor ziet hij helaas veel minder en mist hij uitkijkpunt Geierslay. Op zich niet zo vreemd want de plek ligt een beetje verscholen naast het pad, achter rotsen en bomen.
Ik zie de wandelaars voor me de andere kant op lopen en hoor stemmen om de hoek. Mijn nieuwsgierigheid is gewekt en ik volg hen. Via een trap klim ik omhoog naar het uitkijkpunt. Vandaar heb ik een prachtig panoramisch uitzicht over Echternach en de Sûre. Goed om even af te wijken van de gebaande paden.
En John? Die wacht even verderop gewoon op mij. Ook dat zijn we zo gewend. Hij heeft geen flauw idee wat hij gemist heeft en begint meteen aan de afdaling zodra hij mij aan ziet komen lopen.
Wandelen langs de Sûre
We dalen af naar het dal van de Sûre. Op de rustige, vlakkere bospaden kunnen we even bijkomen van alle trappen en hoogteverschillen. Fijn om de beenspieren te ontspannen tijdens het lopen.
Aan het einde van de afdaling zijn we terug in de bewoonde wereld. We steken de weg over en volgen zo’n anderhalve kilometer een pad langs de Sûre. Het pad loop evenwijdig aan de doorgaande weg, die een stuk hoger ligt. We horen het verkeer nauwelijks en lopen heerlijk rustgevend langs het water.
Aan de overkant van de Sûre ligt Duitsland, waar de rivier de Sauer heet. Over ongeveer 50 kilometer vormt deze rivier de grens tussen Luxemburg en Duitsland. We kijken uit over Naturpark Südeifel en ook daar liggen de rotspartijen verscholen in het bos die we later deze week verkennen.
Pootjebaden in de beek
Bij de Aesbech volgt onze laatste beklimming. Het stromende water in de beek nodigt uit om even te spetteren en te pootjebaden. Mijn voeten hebben na al die kilometers wel een frisse duik verdient. John z’n voeten trouwens ook . . .
Zoals wel vaker zijn het de kleine en spontane momenten langs de route die een wandeling net iets extra’s geven. Dit vind ik nou leuk. Het water is trouwens ijskoud en erg lang hou ik het niet vol.
Na deze verkwikkende pauze lopen we stroomopwaarts langs de beek over rotsachtige paden. Er volgen nogmaals vele trappen. Dan laten we de beek links liggen en volgt de lange afdaling naar Echternach. We wandelen langs het oude molenkanaal van de Fielsmillen. Dit kanaal is een historische overblijfsel van de vroegere waterinfrastructuur in het gebied.
Het eerste stuk is niet zo steil en goed te doen. Daarna volgt een pittige afdaling. Deze voel ik wel even aan mijn knieën.
Het laatste stuk door de straten van Echternach en langs de Sûre kan ons niet zo bekoren. We zijn onderweg teveel verwend met mooie paden en uitzichten. We passeren het Rococo Paviljoen en dan krijgen we de Basiliek weer in het vizier. We zijn terug in Echternach en er staan 12 hele kilometers op de teller. En wat voor kilometers!?
De lokale wandelroute E4 heeft ons verrast. Rotsen, bos en prachtige vergezichten wisselen elkaar af. Wat een toffe route om het Mullerthal voor het eerst te ontdekken! Op sociale media zie ik altijd gave foto’s van rotsen en kloven voorbijkomen, en nu zijn we er gewoon zelf aan het wandelen.
Supergaaf om zo’n route te lopen met twee knieën die niet langer tegensputteren.
Wat een heerlijke route . . . dit verveelt nooit!
Meer foto's uit het Mullerthal
Route informatie
Meer wandelplezier
Trage Tocht Berg en Dal
Wandelen in het Rijk van Nijmegen
Street Art wandeling in Ettelbruck
Verf op de muur in Ettelbréck
Stadswandeling in Luxemburg
Pfaffenthal, Grund en de Oberstadt
« Vorig bericht
Stadswandeling in Luxemburg
-Pfaffenthal, Grund en de Oberstadt-
