Het ritme gevonden: de dag van Wijchen
Doorzetten en Genieten
De tweede dag van de Vierdaagse staat bekend als de Dag van Wijchen, maar voor velen draait het vooral om Roze Woensdag, de dag dat alles roze is. Feestelijke versieringen en roze outfits kleuren de route.
Net als gisteren start John als één van de eersten: om 05:01:02 krijgt hij z’n startscan. Als een haas gaat hij er vandoor. Annette, Bea en Toos starten om 05:52:16 en dat is een stuk later dan John.
De eerste 6 kilometers zijn saai, gewoon door de wijken van Nijmegen. Eenmaal de stad uit wachten de Overasselse en Haterse Vennen. Een mooi natuurgebied waar de gemiddelde Vierdaagselopen nu geen oog voor heeft.
Roze en Regenbogen
Tussen regenbogen, feestmuziek en blaren hebben de wandelaars maar één doel: gewoon doorlopen, hoe zwaar de kilometers ook worden.
Het eerste feestje van de dag dient zich aan in Alverna. Op het ritme van de muziek lijken de kilometers ineens een stuk korter. En een paar kilometer verder neemt Wijchen het stokje over en barst het feest pas echt los.
Wanneer John door Wijchen loopt, is het er nog relatief rustig en kan hij lekker doorwandelen. Voor de meiden ziet dat er een paar uur later heel anders uit: midden in de drukte belanden ze in de wandel-file.
Na Wijchen volgt Beuningen. Daar worden de meiden op hun logeeradres getrakteerd op een kop soep en echte Brabantse worstenbroodjes, al ligt Beuningen zelf echt in Gelderland.
Het laatste dorp op de route is Weurt, met de Via Flamingo. Als je in Weurt bent, weet je dat Nijmegen dichtbij is. Maar schijn bedriegt: de route door de stad is nog altijd ruim vier kilometer lang.
Wandelen naar Nijmegen
Ik krijg onderweg maar weinig mee van alle hectiek. Op de camping is het sowieso opvallend stil, want zo’n 75% van de gasten is op pad. Zelf heb ik een vrije dag gepland om ook te gaan wandelen. De enige vraag is: waarheen?
Gisteren zag ik één van onze campingburen lopend richting Nijmegen gaan, en dat vond ik meteen een goed idee. Dus besluit ik mijn eigen route naar de Wedren te maken. Niet over de saaie asfaltwegen, maar zoveel mogelijk via bospaden. Vanuit onze camper stap ik gelijk het Groesbeekse bos in.
Onderweg kom ik op de Kwakkenbergweg en spot ik de routeborden voor morgen. Ik besluit om het laatste stuk de route van de Vierdaagse van morgen te lopen. De voorbereidingen voor de dag van Groesbeek zijn in volle gang. In de rode straat zijn de bewoners al druk met het versieren van de straat.
Rond 12.00 uur kom ik aan op de Wedren, na 7,5 kilometer wandelen. Gelijk zoek ik mijn plekje op de tribune weer op, want ik vermoed dat John niet lang meer op zich laat wachten. Ik heb overigens geen idee waar hij loopt want de Vierdaagse-app laat het afweten.
De eerste wandelaars stromen weer binnen. Velen zijn in het roze. Er lopen veel militaire pelotons richting de Wedren en zij hebben nog ruim 5 kilometer te gaan tot Heumensoord.
Ondertussen komen er donkere wolken onze kant op. Ik hoop stilletjes dat ze overwaaien. Helaas, het begint ineens iets harder te regenen. Ik ben blij met m’n jas én m’n regencape.
John heeft z’n regencape nog aan als hij aan komt lopen en net als gisteren loop ik de laatste 200 meter met hem mee naar de finish. Zijn controlekaart is goed, hij krijgt zijn finish-scan en de startkaart voor morgen. Op naar de Zevenheuvelen.
John is net als gisteren, al vóór 13.00 uur binnen. Hij heeft heerlijk gelopen én ook een souvenir meegenomen: een flinke blaar en oeiiii oeiii . . . die doet pijn. Daar laat hij op de camping even naar kijken.
We drinken nog iets op de Wedren en dan gaan we naar de camping. John op de fiets en ik wandel weer 7,5 kilometer terug. Ik heb er zin in. Ik focus me vooral op het wandelen en m'n snelheid. Het gaat buitengewoon goed, het lukt me weer om 5 km/uur te wandelen en ik heb 15 kilometer in the pocket. Beiden is lang geleden. De route is behoorlijk pittig met flinke hoogteverschillen (voor Nederlandse begrippen). Ik heb alvast een voorproefje van de Zevenheuvelen gekregen.
John is al lang en breed binnen als de meiden nog lekker aan de soep zitten. Zij beleven de Vierdaagse totaal anders dan John. Annette maakt het ene leuke filmpje na het andere. Plezier en prestatie gaan prima samen. (Hopelijk lukt het me om één van de filmpjes online te krijgen).
Tweede Dag, Dubbel Trots
De tweede dag zit er weer op. Het wandelpeloton is op de helft en morgen wachten de Zevenheuvelen van Groesbeek.
John was om 12:49 uur binnen. Hij heeft 07:48:56 uur gedaan over de 39,5 van vandaag. Dat breng zijn gemiddelde snelheid op 5,05 km/uur. Daar mag hij trots op zijn.
De meiden waren om 15:52 uur binnen en hebben er aanzienlijk langer over gedaan dan John. Zij vertrokken al veel later en ze nemen langere en meer pauzes. En alles is goed, zolang je maar voor 17:00 uur binnen bent.
Tijd heelt alle blaren
Terug op de camping schrikt John van de grote blaar. Dat gaat niet vanzelf goedkomen en hij maakt een afspraak bij de EHBO op de camping. Zijn blaar wordt vakkundig doorgeprikt en afgeplakt. En jawel, John kan er weer tegen !!
Route informatie
Meer wandelplezier
Dag van Wijchen en dag van Groesbeek
Van sauna naar zwembad
Kletsnatte roze woensdag
Vierdaagse 2025 - Dag van Wijchen
« Vorig bericht
Vol verwachting: de dag van Elst
-Een mooi begin van de 4Daagse-
1 Reactie
Carola Klever
22-07-2026 @ 21:49:38
Je hebt de smaak weer goed te pakken John!
Je hebt discipline, dat is wel duidelijk!
Zet ?m weer op voor morgen, jij kan dit!
Groet van Rob en Carola, Lucy, Suze, Tess en Ivan
