100% genieten op Trage Tocht Slenaken Heuvelachtig mooi

Home > 100% genieten op Trage Tocht Slenaken

100% genieten op Trage Tocht Slenaken

Heuvelachtig mooi

100% genieten op Trage Tocht Slenaken - Heuvelachtig mooi

De Trage Tocht Slenaken is er eentje om in te lijsten. Een grensoverschrijdende topwandeling van 16 km door het Zuid-Limburgse heuvellandschap. Een prachtige hike met de nodige hoogtemeters. Laat dat nu net mijn grootste horde zijn.

We hebben onze KampeerKoets geïnstalleerd op Landschapscamping Alleleijn in het Zuid-Limburgse Epen. We staan op één van de mooiste plekje van de camping. De heg die onze kampeerplek afbakent, ligt precies op de grens van Nederland en België. We zijn op vakantie in het buitenland ook al bivakkeren we slechts 4 hele meters over de grens. De camping is mooi startpunt voor onbegrensd wandel- en fietsvertier.

Met de Vierdaagse nog in z'n benen is John niet direct te porren voor een wandeling en daarom ga ik alleen op stap. Na de Trage Tocht Epen in april heb ik de smaak van het heuvelland te pakken. Ik kies dit keer voor de Trage Tocht Slenaken.

Start van de Trage Tocht Slenaken

Vanaf de camping hebben we een grandioos uitzicht over het Onderste- en Bovenste Bos en het omringende heuvelland. Het is een voorproefje van de Trage Tocht Slenaken. De route begint weliswaar in Slenaken maar loopt op slechts 700 meter langs de camping. Bijna direct vanuit onze KampeerKoets wandel ik het Bovenste Bos in en halverwege punt 5 van de routebeschrijving pak ik de route op.

De wandeling begint in het Bovenste Bos
De wandeling begint in het Bovenste Bos

Ik loop lekker in het bos en het eerste stuk loopt gestaag omhoog. Ik kuier over brede bospaden, gevolgd door smalle en overwoekerde slingerpaadjes. Ik ben blij dat ik een lange broek aan heb, want aan weerskanten van het pad staan hoge brandnetels en stekelige bramenstruiken. Ook mijn wandelstok komt goed van pas.

Uitdagend bospad op de Trage Tocht Slenaken
Uitdagend bospad op de Trage Tocht Slenaken

Een stukje wandelen in België

Al na 2 km passer ik bij grenspaal No 15 de grens met België. Vandaar wandel ik door bosreservaat Teuvenerberg. Het mooiste pad van de route voert over de Nuropperberg. Het pad daalt en de uitzichten zijn super. In de verte zie ik de kerktoren van het dorpje Teuven. Wouw, wat mooi.

In de verte ligt het dorpje Teuven (B)
In de verte ligt het dorpje Teuven (B)

Helaas is de afdaling een beproeving voor mijn knieën. Ik ben nog maar een paar kilometer op pad en mijn knieën protesteren al. De afdaling is net zo lastig als-ie mooi is. Dat belooft weinig goeds, ik moet er mee d(e)alen. Evengoed geniet ik volop van al het moois om mij heen.

Ik beloof mezelf een korte pauze annex genietmomentje bij het eerste wandelbankje dat ik tegen kom. Er staan bankjes genoeg langs de route. Het is me niet gegund want alsof de duvel er mee speelt, alle bankjes zijn bezet. En het is niet eens druk op de route.

Pittige afdaling, een beproeving voor mijn knieën
Pittige afdaling, een beproeving voor mijn knieën
Eén van de fraaie holle paden
Eén van de fraaie holle paden

Over een allemachtig prachtig hol pad wandel ik naar beneden. De steile wanden van holle wegen en paden zijn begroeid zijn met planten, struiken en bomen. Dit keer geen vergezichten, maar holen in de grond en boomwortels op ooghoogte.

Als vanzelf kom ik uit bij het riviertje de Gulp. Het idyllische stroompje zoekt al slingerend een weg door het bos. Over een venijnig trappetje klim ik omhoog om gelijk weer af te dalen in de richting van een bruggetje over de Gulp. Helaas is het stukje langs de Gulp veels te kort.

Riviertje de Gulp, rechtsboven loopt het wandelpad
Riviertje de Gulp, rechtsboven loopt het wandelpad
Pffttt ... akelige trappetje boven de Geul langs :-(
Pffttt ... akelige trappetje boven de Geul langs :-(

Over een weggetje met de naam I gen Treut kom ik in het gehucht Nurop. Ook al ben ik slechts 500 meter over de grens, ik voel me echt in het buitenland. België is vanaf de eerste meter anders dan Nederland. Alleen al vanwege het feit dat de stroomdraden hoog in de lucht, aan houten palen boven de weg hangen.

Wandelen in Nurop, een gehucht in het grensgebied
Wandelen in Nurop, een gehucht in het grensgebied

Bij het laatste huis in België, net voor de grens met Nederland stop ik bij een eenvoudige overdekte rustplek. Er staan een paar stoffige stoelen en een houten kist dient als tafel. Ik gun mijn onderdanen eventjes rust. Niet voor lang, want dan word ik stijf en ben ik niet meer vooruit te branden.

Een kastje aan de muur trekt mijn aandacht. Ze verkopen er ambachtelijke sjroep (appelstroop) dat plaatselijk is gestookt volgens oud recept. Dit soort dingen vind ik altijd erg leuk onderweg en ook nu kan ik de verleiding niet weerstaan. De sjroep is veel lekkerder dan die uit de winkel. Eén potje is veel te weinig maar mijn heuptas is niet groter.

Op de grens van Nederland en België nabij grenspaal 18
Op de grens van Nederland en België nabij grenspaal 18

Grenspaal No 18

Bij grenspaal No 18 passeer ik de grens voor de tweede keer. Ik ben terug in eigen land. Op de grens tussen Nederland en België staan 403 grenspalen en allemaal hebben ze een nummer. De grenspaal op het drielandenpunt in Vaals heeft nummer 1. Op iedere paal staat het jaar van plaatsing. De meeste palen zijn neergezet in 1843. Dat is ook het geval met grenspaal 15 en 18, de palen die je passeert op de Trage Tocht Slenaken. Daarnaast staat op elke paal de Vlaamse Leeuw aan de Belgische kant en de Hollandse Leeuw aan de Nederlandse kant van de paal.

T!PWil je meer weten over de grenspalen tussen Nederland en België, lees dan het blog van Marko over grenspalen op Bestemming Buitenlucht.

Daar is-ie dan: grenspaal No 18
Daar is-ie dan: grenspaal No 18

Ook aan de Nederlandse kant van het heuvelland geniet ik volop van het panorama over de heuvels. En dat terwijl de maisvelden het uitzicht hier en daar behoorlijk belemmeren.

Fenomenaal uitzicht over Slenaken
Fenomenaal uitzicht over Slenaken

Veldkruisen en kapellen

In Limburg zie je ze overal langs de wegen en paden: Kapelletjes, veld- en wegkruisen horen bij het landschap. Je ziet ze midden in het veld, op bomen en op kruispunten. Soms ook op de huizen. Het zijn stuk voor stuk kleine monumenten en uitingen van het katholieke geloof. Soms zijn het devotiekruisen maar vaak ook herdenkingskruisen.

Ook op de Trage Tocht Slenaken kom ik kruisen en kapelletjes tegen en ik zet ze allemaal op de foto. Voor info over de diverse veldkruisen kijk dan eens op veldkruus.nl

A Herregodsbeuk. Veldkruis op de grens van Nederland en België in het Bovenste Bos. Oud pastoor J. Jansen zegende het kruis.
Wegkruis op de Plankerweg in Nurop (B)
Mariabeeldje in Beutenaken
Deze kapel in Schilberg is gewijd aan Sint Jozef. De kapel dateert is in 1946 gebouwd als dank voor het goed doorkomen van de oorlog.
Veldkruis op een heuveltop nabij Slenaken
Klein houten boomkruis in kapelletjes vorm
H. Hartkapel in Beutenaken. Op de derde vrijdag na Pinksteren is het Hoogfeest van het Heilig Hart en dan wordt bij de kapel de Heilige Mis opgedragen.
Boomkruis op de grens van het Onderste en het Bovenste Bos. Twen Mordang was in de oorlog als militair gestationeerd in het Zeeuwse Veere. Het was voor hem een zware tijd, vooral om zijn grote familie in Epen achter te laten. Hij kwam de oorlog goed door, evenals zijn familie. Uit dankbaarheid voor de goede afloop plaatste hij dit kruis in het Bovenste bos te Epen.
Impressie van de Kapelletjes en Veldkruisen op de Trage Tocht Slenaken

Mijn knieën

Ik ben ruimschoots over de helft van de route als mijn knieën te veel pijn doen om nog comfortabel te wandelen. Omhoog lopen lukt prima maar de daarop volgende afdaling is een crime. Maar ik moet wel door want de eerste paar uur ben ik nog niet op de camping, zeker niet met mijn slakkengangetje. Ik besluit om wat vaker rust te nemen en verderop een stukje van de route af te snijden. Alle beetjes helpen.

En weer zo'n mooi uitzicht over de golvende akkerlanden
En weer zo'n mooi uitzicht over de golvende akkerlanden

Bij Beutenaken schrik ik me een hoedje. Op een smal wandelpad tussen de huizen door jaagt een agressieve hond mij de stuipen op het lijf. Wat gaat dat beest tekeer, niet normaal. Gelukkig loopt het dier achter een hoog hek en ben ik veilig, maar zo voelt het niet. Zelfs als ik alweer een stuk verder ben, hoor ik de hond weer tekeer gaan tegen de volgende wandelaars. Pffttt . . .

Niet naar Slenaken

Over een smal bruggetje passeer ik de Gulp voor de tweede keer. Ik volg het riviertje nogmaals een veels te kort stukje. Dan kom ik in het Groote Bosch en snij ik een stukje van de route af. Ik wandel niet naar Slenaken en blijf in het bos. Later lees ik dat ik daardoor een mooi pad langs de Gulp gemist heb. Helaas het is niet anders.

Uitzicht vanaf een wandelbankje
Uitzicht vanaf een wandelbankje

Ik kom uit op een supermooi wandelpad en moet eventjes flink zwoegen om boven te komen. Het wandelbankje op de top van de heuvel komt als geroepen. Het uitzicht maakt alles goed.

Lopen door Limburgs Heuvelland

De Trage Tocht Slenaken komt uit de wandelgids Lopen door Limburgs Heuvelland (€). Het is gewoon een supermooie wandelroute, niks mis mee. Voor maar liefst 95% onverhard en de noodzakelijke stukjes over het asfalt mogen er ook zijn. Het is alweer m'n derde route uit de gids en eerder wandelde ik de Trage Tocht Schinnen en de Trage Tocht Epen. Er volgen er zeker meer . . .

Lopen door Limburgs Heuvelland
Lopen door Limburgs Heuvelland

De wandeling  brengt mij op mooie paden tussen de akker- en weilanden, met aan beide zijden hoge meidoornheggen. Toch zijn ook dit mooie paden, exclusief voor wandelaars. Zonder uitzicht, uit de zon, uit de wind en uit het zicht. Prachtig.

Prachtig pad tussen de hagen, exclusief voor wandelaars. Wel een pittige afdaling.
Prachtig pad tussen de hagen, exclusief voor wandelaars. Wel een pittige afdaling.

Er volgt een lang stuk langs de Molt, wederom op de rand van bos en boerenland. Aan het einde van de Moltweg komt het me wel heel bekend voor. Ik weet het zeker, ook de Trage Tocht Epen loopt over dit pad. En toch ziet het er nu heel anders uit dan in april.

De Moltweg in april 2022 - Trage Tocht Epen
De Moltweg in juli 2022 - Trage Tocht Slenaken
Dezelfde bomen op de Moltweg in april en juli van dit jaar (2022)

Struinen door het Onderste- en Bovenste Bos

De finale van de Trage Tocht Slenaken voert door het Onderste- en Bovenste bos. Ik zie er als een berg tegenop. Het hellingbos ligt hoog boven de landerijen op de grens van Nederland en België. Het Bovenste bos ligt op zo'n 200 tot 240 meter boven NAP. Het Onderste bos ligt net wat lager.

Struinen door het Onderste Bos
Struinen door het Onderste Bos

De paden in het bos zijn soms stijgend, soms dalend maar vaker vals plat. Dat is het ergste, vooral naar beneden. Af en toe is het een hindernisbaan met overhangende takken en omgewaaide bomen. Het mag de pret niet drukken want de route is alleen maar mooi.

Dit is zo'n plek waar ik me alleen in het bos waan. Ik hoor alleen het ruisen van de bomen en wat geritsel in de struiken. Vogels zingen het hoogste lied. Vlinders fladderen om mij heen, steeds een stukje verder bij me vandaan. Met moeite hou ik de insecten van mijn lijf en ik kan een paar fraaie (muggen)bulten niet voorkomen.

Eén van de laatste afdalingen
Eén van de laatste afdalingen

Als ik het bos uit loop is het eindeloze uitzicht over Epen en het Diependal verbazingwekkend mooi. Hier doe ik het voor, nu weet ik waarom ik tegen beter weten in de berg beklommen heb.

Wouw, mijn uitzicht over Diependal als ik uit het bos kom
Wouw, mijn uitzicht over Diependal als ik uit het bos kom
200% genieten
200% genieten

Als laatste volg een klein stukje over de verharde weg terug naar de camping. Geen vervelend stuk en als ik naar rechts kijk, zie ik onze KampeerKoets al staan. Ik ben er bijna . . . ik mag weer 16 km in mijn wandelboekje bijschrijven.

Wij bivakkeren met onze KampeerKoets op Landschapscamping Alleleijns in Epen
Wij bivakkeren met onze KampeerKoets op Landschapscamping Alleleijns in Epen

Trage Tocht Slenaken: op en top genieten van grandioze panorama's

Tja, wat moet ik er verder nog schrijven, alles is al gezegd. De Trage Tocht Slenaken verveelt geen moment. Overal waar je kijkt is er iets moois te bewonderen. Ondanks de ongemakken heb ik volop genoten van de wondermooie uitzichten en de sjoene paedjes in het Limburgse 5-sterren landschap. 16 km stijgen en dalen is voor mijn knieën wat teveel van het goede maar ik kijk terug op een prachtige wandeldag. Net zo mooi als-ie lastig is.

Na elke bocht wacht een nieuwe verassing

Wat is jouw favoriete wandeling in het Zuid-Limburgse heuvelland?

Alles op een rijtje

Wandeling (route)
Datum wandeling
woensdag 27 juli 2022
Afstand
16 km
Kenmerken
Zandpadgarantie
Onverhard: 95% (Verhard: 5%)
Start- & eindpunt
  Landschapscamping Alleleijn, Terzieterweg 17 6285 ND Epen
Parkeren
Gratis parkeren bij startlocatie
Bereikbaarheid
Slenaken is met Arriva Bus 57 (Maastricht - Gulpen vv) te bereiken
Horeca
In Slenaken
Media
Honden
Alleen aangelijnd
Uit de wandelgids
** Aff - Wandelgids static/wandelgidsen/klein/lopen-door-limburgs-heuvelland.jpg
Zuid-Limburg is het mekka voor wandelaars. Het voor Nederlandse begrippen bergachtige landschap zorgt voor voortdurend nieuwe en onverwachte vergezichten over het lieflijke heuvelland tussen Maastricht en Vaals. In deze gids zijn de allermooiste uitzichten, holle wegen, steile bergpaadjes en glooiende karrensporen vakkundig aan elkaar geregen tot stuk voor stuk prachtige wandelingen.
De Trage Tocht Slenaken (16km) is een grensoverschrijdende topwandeling door het Zuid-Limburgse heuvelland

T!PJe vind alle Trage Tochten op Wandelzoekpagina.nl. De routes zijn voorzien van een .gpx track, een routebeschrijving, een topografische kaart en achtergrondinformatie. Voor slechts 13,50 per jaar heb je een abonnement op Trage Tochten (én Groene Wissels). Een losse Trage Tocht kost 2,50.

Meer wandelplezier

« Vorig bericht

Gouden kruisje in de pocket
-Veni - Vidi - Vici - Via Gladiola-

Volgend bericht »

Wandelplezier in Epen
-Wandelen in Zuid-Limburg verveelt nooit-

2 Reacties

Coby  -  02-08-2022 @ 21:41:14  -

Wat leuk om je wandeling verhalen weer te lezen. Balen van je knieën.

Mirjam  -  03-08-2022 @ 10:33:03  -

Dankjewel Cootje. En tja, die knieën, ik moet mijn momenten kiezen. Ik denk dat de heuvels te veel van het goede waren. Vlakke routes gaat (gelukkig) beter.

Laat een reactie achter
Naam
E-mail
Website


Jawel, ik geef toestemming mijn gegevens te verwerken conform de privacyverklaring.

(€) - Dit blog bevat affiliatelinks. Als jij iets koopt via een affiliatelink, krijgen wij een kleine commissie. Dit kost jou niks extra's.