Dag 1 van de Vierdaagse zit er op. De dag waarop alles nog fris voelt, de spieren nog braaf meewerken en het enthousiasme er vanaf spat. John maakt een vliegende start en is al om 12:46 uur binnen! Het moet niet gekker worden.

De eerste kilometers lonken

Zoals altijd wil John vooraan staan om zo snel mogelijk te starten. Daarom zet hij de wekker belachelijk vroeg, al om 03:10 uur. Nog vóór die afgaat, is hij klaarwakker. Zijn vaste ochtendritueel volgt en om 03:47:11 uur stapt hij op de fiets naar Nijmegen. Daar begint het lange wachten tot de start: geduld is alles. Waar hebben we dat eerder gehoord?

In de vierdaagse app zie ik dat hij om 05:01:33 uur is gestart. Missie geslaagd! Annette, Bea en Toos vertrokken volgens de app om 05:30:28 uur, bijna een half uur later dan John.

Over de Waalbrug naar Elst . . . en weer terug

Al snel loopt het wandelpeloton als een lange, kleurrijke sliert over de iconische Waalbrug. Op weg naar Elst, waar het één groot feest is met aanmoedigingen en muziek. Na Elst volgen Park Lingezegen, Bemmel, Lent en nogmaals de Waalbrug.

Een iconisch moment op de eerste dag van de Vierdaagse. Wie voor de tweede keer de Waalbrug oversteekt, weet: je bent er bijna!

In Bemmel wacht tweelingzus Annet op John. Ze is zijn trouwste supporter. Hij is al rond 11:00 uur bij haar. John houdt het kort en gaat snel verder. Trouwste supporter of niet, Annet wacht vooral op manlief Tom (onze zwager). Helaas heb ik hem niet gezien.

Terwijl John er al ruim 15 kilometer op heeft zitten, kom ik op mijn gemak uit bed. Ook ik doe mijn ochtendritueel en kort na 11:00 uur stap ik op de fiets naar de Wedren. Ik zoek een plekje op de tribune, vlak voor de finish, om John en andere bekenden aan te moedigen op de laatste meters.

Ene Hein vermaakt publiek en wandelaars met veel gekkigheid.

Geduld is Alles

En dan wordt mijn geduld op de proef gesteld. Ik wacht op John. Al snel laat hij weten dat hij de Waalbrug voor de tweede keer in zicht heeft. Fijn, zo kan ik een beetje inschatten wanneer hij bij me langs komt. Mijn geduld wordt beloond want ik zie John al vlot aan komen lopen. Hij loopt mooi voor de grote drukte uit.

De laatste 200 meter loop ik met hem mee naar de afmeldbureaus bij de bureaulisten. Twee jaar geleden zat ik er zelf nog als vrijwilliger. Leuk dat ze me nog herkennen!

Om 12:46 uur meldt John zich af en krijgt hij zijn startkaart voor morgen. Over de 39,7 kilometer deed hij 7:44:39 uur, met een gemiddelde snelheid van 5,11 km/uur. Leuk om te weten en handig dat de 4Daagse app dit voor ons bijhoudt. Verder is de 4Daagse app niet super betrouwbaar.

Samen drinken we nog even iets op de Wedren, waarna John terugfietst naar de camping. Hij is moe en heeft zijn rust hard nodig. Na een verfrissende douche bekijkt hij ruim een uur lang de binnenkant van zijn ogen.

Ik neem mijn plek weer in op de tribune. Het is nu wachten op Annette, Bea en Toos; zij hebben nog zo’n vier kilometer te gaan. Ik vermaak me met het kijken naar de wandelaars. De blauwe menigte groeit gestaag en de nodige militaire pelotons passeren de Wedren. Ook Harm Edens is weer present.

Zodra er Noorse militairen langskomen, doet een deel van het publiek spontaan aan de Viking Row. Ook de Spanjaarden worden met luid applaus onthaald.

Annette, Bea en Toos zijn een half uur na John gestart en komen ruim een uur later binnen. Ook zij hebben supergoed gelopen. Ze zijn wel blij dat ze er zijn want op de laatste kilometers werd het toch nog behoorlijk warm. Het zonnetje scheen lekker en verder hadden de meiden niks te klagen.

Ze vermaken zich prima en als ze lekker willen zitten, gaan ze plassen bij particulieren onderweg.

UUUUUUUUUUUU

En blauwe dinsdag of niet, Annette wandelt in haar favoriete rood-witte shirt. Het levert haar leuke momenten op onderweg. De Vierdaagse verbroedert de fans van alle clubs.

En voor de statistieken: de meiden startten om 05:30:28 uur en waren om 14:24 uur binnen. Over de 39,7 kilometer deden zij 08:53:54 uur, goed voor een gemiddelde snelheid van 4,46 km/uur.

De kop is eraf

Het was een prima Dag van Elst.

De start was gezellig vanmorgen. Er was volop muziek en entertainment om het wachtende peloton te vermaken. Volgens John is dat goed gelukt.

John vond het onderweg wel wat tam met muziek en publiek. Hij had de indruk dat het minder was dan voorgaande jaren. Het grootste deel van de dag heeft hij alleen gewandeld, en al met al was het een mooi daagje.

Nog maar drie dagen te gaan. Morgen wacht Roze woensdag, de dag dat alles roze is en niemand normaal doet.

Route informatie

 

Meer wandelplezier

Dag van Elst - #4D19

Wij zijn er weer bij . . .

Vierdaagse 2024

Dagboek van een 4Daagse WandelPaar

op de Dag van Elst