Trage Tocht Lage Vuursche
Boswandeling (17 km) met 96% zandpadgarantie
De Trage Tocht Lage Vuursche is een rustige boswandeling op de Utrechtse Heuvelrug van ongeveer 17 kilometer. Vanaf station Hollandsche Rading loop ik in een mooie omweg naar Lage Vuursche: door koninklijke bossen, over statige lanen en eindeloos veel onverharde paden. Zandpadgarantie gegarandeerd!
Ik parkeer mijn auto op de gratis parkeerplaats bij het station. In het weekend is er ruim voldoende plek. Dan laat ik het station van Hollandsche Rading achter me en wandel onder de A27 door. Enkele meters verder ligt het Goois Natuurreservaat letterlijk aan m’n voeten.
De eerste kilometers is het geluid van de A27 nog duidelijk hoorbaar. Naarmate ik verder het bos in trek, verstomt het geluid en wordt het heerlijk stil. Ik hoor vooral het geluid van de vogels en het ruisen van de bomen.
De Hengstenberg
De route begint lekker stevig: met de beklimming van de Hengstenberg. Ik voel het direct in mijn kuiten en nu weet ik precies waarvoor ik zo fanatiek train bij de fysio. Alle oefeningen komen hier direct van pas. Voor mij is dit de beste motivatie: zo houd ik het het langste vol.
De Trage Tocht Lage Vuursche is een echte boswandeling en ik loop vooral over onverharde bospaden. Het leukst vind ik de smalle, kronkelende paadjes, en die zijn er volop. Op sommige momenten voel ik me helemaal alleen in het bos.
Het Smithuyserbos
In het Smithuyserbos speur ik tussen de bomen naar een toren. Ik lees in de wandelgids dat je deze toren zomaar kunt missen en ik let extra goed op. Op de plek waar de toren ergens moet staan, zie ik niks. Stiekem loop ik voorbij het bord 'Verboden toegang' en ga een paar keer heen en weer om goed te kijken. Helaas: ik heb het torentje niet gevonden!
Het is prachtig in het bos en ik geniet van de rust. Voor de echte herfst is het nog te vroeg. Jammer genoeg spot ik nauwelijks paddenstoelen en de echte herfstkleuren laten nog op zich wachten.
Het houthakkersfeest
In de verte hoor ik herrie en is het gedaan met de rust. Het klinkt alsof er een kart- of crosswedstrijd in het bos wordt gehouden. Het lawaai komt steeds dichterbij, zo dichtbij dat ik zelfs kan zien waar het ‘race-evenement’ plaatsvindt. Nieuwsgierig als ik ben, wijk ik een stukje af van de route om te kijken waar al het geluid vandaan komt. En dan blijkt dat het geen racende karts of motoren zijn, maar elektrische kettingzagen.
Ik ben aangekomen bij het Houthakkersfeest, een jaarlijks terugkerend evenement in Lage Vuursche. Het NK sculptuurzagen met kettingzagen (carving) is aan de gang en daar komt de herrie vandaan. Houtkunstenaars zagen binnen een vastgesteld aantal uren grote, gedetailleerde houten beelden uit boomstammen.
Ik loop een rondje over het terrein en geniet van de sfeer. Er is veel te zien en te beleven: een braderie, kinderspelen, optredens, straattheater, demonstraties, foodtrucks en natuurlijk de houtwedstrijden. Gewoon leuk om even rond te kijken.
Na de korte pauze bij het Houthakkersfeest wandel ik lekker verder door het bos, richting Nonnenland. Het geluid van de kettingzagen verstomd en de rust keert terug. Ik ben weer bijna alleen in het bos, ver weg van de drukte.
Nonnenland
Bij het Nonnenland slaat de twijfel toe. Kan ik wel verder? De zandweg is afgesloten voor wandelaars en fietsers. Hoewel het bord staat niet midden op de weg maar aan de zijkant?!
Ik besluit gewoon verder te lopen en zie het vanzelf als het zover is. In het ergste geval moet ik een kilometer teruglopen en een alternatieve route bedenken. Wel vraag ik voor de zekerheid aan een paar tegemoetkomende fietsers of ik er verderop langs kan. Hun antwoord is geruststellend: “Ja, het is ons met de fiets ook gelukt, gewoon gaan!”.
Aan het eind is het pad daadwerkelijk afgesloten met een paar hekken. Deze zijn al aan de kant geschoven zodat wandelaars en fietsers er door kunnen. Ik vermoed dat er doordeweeks gewerkt wordt en dan is het niet handig als er veel passanten zijn. Nu in het weekend is er alle ruimte voor wandelaars en fietsers. Het lijkt erop dat deze afsluiting van tijdelijke aard is.
Ik vervolg de route door het Nonnenland, een gebied met mooie graspaden die normaal gesproken flink nat kunnen zijn. Volgens de routebeschrijving volg ik een slingerende sloot. Nou, met de nattigheid valt het wel mee . . . of juist tegen. De sloot is droog en lijkt meer op een greppel. Ook het grasland is kurkdroog en de bomen laten door de aanhoudende droogte nu al hun bladeren vallen.
Via een overstapje kom ik op landgoed Venwoude. Het landgoed ligt op een bijna koninklijke locatie in het bos, tussen Paleis Soestdijk en Kasteel Drakesteyn, en grenst direct aan het Nonnenland.
Op een wandelbankje geniet ik van een korte pauze en kijk ik uit over het Nonnenland. In de verte zie ik de bomenlaan waar ik een kwartier geleden nog liep. Afgesloten of niet, ik zie er volop fietsers voorbij racen.
Lage Vuursche
Ik steek de 300 Roedenlaan over en wandel langs de afrastering van Kasteel Drakensteyn richting Lage Vuursche. Het kasteel zelf krijg ik niet te zien, het ligt diep in het bos verscholen.
Hoogste tijd voor een echte pauze en natuurlijk iets lekkers. Bij Restaurant de Lage Vuursche stap ik het terras op. Het ziet er best sjiek uit . . . en daar zit ik dan in m’n wandelkloffie. Nu kom ik er niet voor de modepolitie, maar voor de appeltaart: een flinke punt met een royale toef slagroom. Ik kan er weer even tegenaan met nog ruim 5 kilometer te gaan!
Ik verlaat Lage Vuursche via de Karnemelksweg, een eeuwenoude landweg over landgoed Eyckenstein, die van Lage Vuursche naar Hollandsche Rading loopt. Ik vind vooral de naam bijzonder: hoe verzinnen ze het?
WandelZapp
Ik ben de wandeling begonnen met de wandelgids (€) in de hand en lees de route gewoon van papier. Dat werkt voor mij prima en de routebeschrijving in de gids klopt zo goed als helemaal.
En dan ontdek ik ineens de app WandelZapp! Ik gebruik de app eigenlijk zelden, hooguit om bij twijfel even via GPS te checken of ik nog goed loop. Ook nu doe ik dat. En dan zie ik tot mijn verrassing dat de routebeschrijving óók in de app staat. Wauw, dit vind ik meteen ideaal!
De beschrijving is opgedeeld in korte zinnen. Ben je een punt voorbij, dan klik je gewoon op de volgende zin. De nummering in de app loopt synchroon met de routekaart, waardoor je eenvoudig kunt bijhouden waar je bent.
Een ander voordeel: de routebeschrijving is altijd up-to-date en wordt indien nodig direct worden aangepast.
Er is maar één nadeel: mijn telefoon loopt aanzienlijk sneller leeg en een powerbank is geen overbodige luxe.
Maartensdijkse Bos
Ik wandel lekker, de zon schijnt en mijn knieën doen het weer goed. Alleen daarom al geniet ik volop. De laatste 5 kilometer zijn een makkie.
Ik wandel langs de rand van een mooi heideveld en passeer de zandkuil bij de Bosberg. Voor ik het weet, sta ik weer op het station van Hollandsche Rading.
Trage Tocht Lage Vuursche
Terug op het station van Hollandsche Rading kijk ik nog even om. Ik heb een prachtige wandeling achter de rug, met onderweg leuke verrassingen onderweg. Geen haast, gewoon lopen en zien wat er op mijn pad komt. Precies zoals wandelen voor mij hoort te zijn.
Zin gekregen om deze route zelf te lopen? De Trage Tocht Lage Vuursche is een aanrader voor iedereen die van een mooie boswandeling houdt. Even ontsnappen aan de drukte en genieten van het bos, de heide en natuurlijk een punt appeltaart in Lage Vuursche.
Even nagenieten
Route informatie
Bewaar dit bericht
Wil je dit blog later rustig teruglezen? Vul je e-mail adres in en ontvang de link direct in je inbox. Wij slaan je e-mail adres NIET op.
Meer wandelplezier
« Vorig bericht
Foto van de maand: augustus 2026
-De Grüne-Hölle, Südeifel (D)-
Schrijf een reactie
(€) - Dit blog bevat affiliatelinks. Als jij iets koopt via een affiliatelink, krijgen wij een kleine commissie. Dit kost jou niks extra's.
